Opis świata

Zaćmienie

Świat Zaćmienia na pierwszy rzut oka niewiele różni się od znanego nam wszystkim świata.
W pewnym sensie możnaby go nazwać światem alternatywnym do naszego. Ułatwia to znacznie wejście w świat i poruszanie się w nim podczas pierwszego z nim kontaktu.

Podstawową różnicą pomiędzy światem Zaćmienia a tym znanym nam z życia codziennego jest obecność w nim magii.
Magowie są zazwyczaj ludźmi, na pierwszy rzut oka nieodróżnialnymi od "zwykłych" ludzi. Ze względu na posiadaną magię są odporniejsi na choroby, szybciej się regenerują, ale nie można na podstawie nawet bardzo dogłębnych badań stwierdzić, czy dany człowiek jest magiem lub nie.
Istnieją jednak wyjątki. W niektórych przypadkach magia, własna lub pochodząca z zewnątrz, odmieniła magów w stopniu wystarczającym, by z technicznego punktu widzenia przestali być w pełni ludźmi, nawet, jeśli wciąż jak oni wyglądają. Istnieją również istoty magiczne, które nie są magami (mag z definicji jest człowiekiem), jednak potrafią się posługiwać mocą magiczną, lub też ich życie jest od magii uzależnione. Takie istoty nazywane są przez magów Vicinusami.

Pomimo sporej mocy i ogromnych - mogłoby się wydawać - możliwości, magowie nie władają tym światem, nawet, jeśli wśród sporej części z nich panuje takie właśnie przekonanie. Jednym z powodów takiego stanu jest fakt, że magów jest stosunkowo niewielu. Można przyjąć, że na czterdziestomilionowy kraj przypada kilka tysięcy magów, przy czym rozmieszczenie ich populacji nie jest równomierne. Najłatwiej magów spotkać w pobliżu wielkich aglomeracji i miast. Przykładowe większe skupiska na terenie Polski: Śląsk, Warszawa, Łódź. Oczywiście, zdarzają się magowie żyjący z dala od miast, "wioskowe czarownice" i nie jest to aż tak bardzo rzadkie zjawisko, niemniej jednak w dużych miastach łatwiej spotkać maga.

Maskarada

Jedną z podstawowych zasad obowiązującą wszystkich magów jest zasada Maskarady, mówiąca o tym, że fakt istnienia magii i magów nie może się stać powszechnie znany wśród ludzi. Jako, że zazwyczaj bardzo trudno jest całkowicie ukryć fakt, że dane wydarzenia są efektem działania magii, magowie w obecności ludzi raczej starają się unikać wykorzystywania magii. Zasada zachowania Maskarady jest jedną z pierwszych rzeczy, których uczą się początkujący czarodzieje. W razie naruszenia Maskarady koszty jej przywrócenia (oraz karę) ponosi najczęściej winowajca (ewentualnie jego mocodawca).

Inne plany egzystencji

Świat Zaćmienia nie jest wbrew pozorom światem całkowicie bezpiecznym, niezależnie od tego, czy jest się magiem, człowiekiem, czy wcześniej wspomnianym Vicinusem.
Z planów egzystencji, współistniejących z tym, który magowie nazywają Fazą Naturalną przenikają do niego różne istoty magiczne, często wrogo nastawione do magów i / lub ludzi. Choć nie jest to nagminne, zdarza się dość często, by było zauważalnym zagrożeniem.
Z tym niebezpieczeństwem ludzie nie są w stanie sobie poradzić ze względu na fakt, że zdecydowana większość populacji ludzkiej nie jest świadoma istnienia magii oraz na fakt, że ludzie nie potrafią władać magią.

Gildie

Między innymi po to, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo, magowie organizują się w gildie.
Definicja gildii nie jest do końca jasna nawet wśród samych magów, niemniej można luźno uznać, że w wypadku magów jest to zorganizowana grupa, dowodzona zazwyczaj przez jednego maga, wspomagająca się wzajemnie.
Innym powodem organizowania się magów w grupy jest zyskanie i utrzymanie dostępu do surowców niedostępnych dla pojedynczego maga.
Choć magów raczej nie dotykają 'normalne' ludzkie podziały na państwa, a bariera językowa, dzięki magii umysłu nie jest aż tak ogromnym problemem, to jednak (być może siłą tradycji) również i oni uwzględniają podziały państwowe.
Dotyczy to również gildii. Istnieją zarówno gildie o zasięgu krajowym jak i te działające bardziej lokalnie. Gildie wykraczające poza ramy państwa są rzadkością.
Przykładem gildii o zasięgu krajowym jest Srebrna Świeca.

Srebrna Świeca

Sytuacja polityczna

Struktura terminusów

Terminusi Srebrnej Świecy zorganizowani są w tak zwane Skrzydła. Formacja taka składa się najczęściej z pięciu magów, wzajemnie uzupełniających swoje umiejętności. Skrzydła posiadają bardzo dużą autonomię, jeśli chodzi o wewnętrzną organizację. Aby uniknąć zjawiska hermetyzacji poszczególnych skrzydeł obowiązkowo, przynajmniej dwa miesiące rocznie, każdy terminus musi przenieść się do innego oddziału. W ten sposób każde skrzydło co najmniej dwa miesiące rocznie spędza całkowicie we własnym składzie, a jednocześnie każdy mag większość czasu pozostaje we własnym skrzydle, mając jednocześnie okazję zapoznania się z metodami działania innych terminusów.
Nigdy nie jest wymieniana więcej niż jedna osoba z zespołu.
Dodatkowo, każde skrzydło ma obowiązek przyjąć jednego praktykanta, jeśli ten się zgłosi, jednak skrzydło ma prawo do przeprowadzenia egzaminu. Przyjęcie praktykanta w żaden sposób nie wpływa na zadania i obowiązki przydzielane skrzydłu, dlatego też zdarza się, że na czas bardziej niebezpiecznych akcji pozostawia się praktykanta w bazie… Jest to jedna z bardziej bolesnych lekcji.
W sytuacji kryzysowej, o ile jest taka możliwość, każdy terminus ma przyłączyć się do swojego macierzystego skrzydła. Jednakże, w razie braku możliwości połączenia lub nadmiernego ryzyka z nim związanego, terminus pozostaje przy skrzydle, w którym w danej chwili się znajduje, nawet, jeśli miałoby to oznaczać przekroczenie standardowego rozmiaru skrzydła. W praktyce, gdyby skrzydło z nadmiarowym magiem spotkało skrzyło 'wybrakowane', jeden z magów uzupełni brakujący stan osobowy. Nie zawsze będzie to ten 'nadmiarowy', zależeć będzie to od okoliczności i wymogów sytuacji.

Ze względu na wymianę terminusów pomiędzy skrzydłami, są oni dużo lepiej poinformowani odnośnie tego, co stanowi zagrożenie i jak wielkie. Nawet, a może zwłaszcza, jeżeli politycy pragną całą sprawę wyciszyć.

Szkolenie terminusów odbywa się w czterech etapach.
Początkowo młody kandydat uczony jest przez mistrza, który przekazuje mu wiedzę i podstawowe umiejętności. Kiedy mistrz uznaje, że jego uczeń jest w stanie przetrwać samodzielnie, mag ten włączany jest do skrzydła szkoleniowego. Początkowo składy skrzydeł skrzydeł szkoleniowych pozostają niezmienne. W tym okresie kandydat uczy się pracy w zespole.
Szkoleniowcy SŚ szczególną uwagę zwracają na to, aby ich uczniowie z jednej strony znali swoją wartość, z drugiej jednak potrafili przyznać, że coś jest ponad ich siły. Terminusi SŚ uczeni są zarówno współpracy, jak i działania w pojedynkę - od czasu do czasu każdy z członków skrzydła szkoleniowego otrzymuje zadanie indywidualne, z którym sam musi sobie poradzić. Z czasem pojawiają się zadania coraz trudniejsze, a kandydaci na terminusów muszą stawać się coraz bardziej samodzielni jako jednostki i jako zespoły. Ten etap trwa zwykle około roku, po którym wprowadza się mechanizm rotacji składów. Dopiero, gdy kandydaci opanują umiejętność współpracy z każdym zespołem, uzyskują pozwolenie na odbycie praktyki.
Skrzydło operacyjne przeprowadza własny egzamin, wedle uznania i potrzeb. Mogą oni zdecydować o odrzuceniu kandydata, zazwyczaj jednak, o ile ten nie prezentuje sobą poziomu stanowiącego zagrożenie dla innych, zostaje przyjęty.
Praktykant pod opieką skrzydła operacyjnego zdobywa doświadczenie. Zdarza się, że skrzydła wymieniają się praktykantami, choć jest to raczej rzadkie. Kiedy skrzydło uznaje, że praktykant kwalifikuje się jako terminus, może go czekać dwojaka droga. Młody terminus może zostać włączony do skrzydła operacyjnego, jeśli są braki w stanie osobowym. Jeżeli nie ma zapotrzebowania, młody terminus wraca do swojego starego skrzydła szkoleniowego, by na drodze rotacji (następującej dużo częściej niż normalnie) ustalić skład swojego nowego skrzydła. Ostatecznie uformowane skrzydło uzyskuje status skrzydła operacyjnego i włączane jest w normalny cykl działania terminusów SŚ.

KADEM

AD

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License